Egzekucja sądowa czynności niezastępowalnych

Tematyka egzekucji sądowej czynności niezastępowalnych pojawia się w publikacjach naukowych niezmiernie rzadko, co musi dziwić choćby dlatego, że, jak słusznie zauważa sam Autor publikacji w jej wstępie: „obecnie stanowi istotny element egzekucji w zakresie usuwania naruszeń dóbr osobistych. W praktyce często bywa jedyną możliwością skutecznej egzekucji, w przypadku gdy wykonanie czynności przez dłużnika związane jest z oświadczeniem wiedzy”. Autor publikacji doskonale rozumie te praktyczne aspekty egzekucji sądowej czynności niezastępowalnych, ale w żadnym razie nie umniejsza to walorów naukowych jego pracy. W zasadzie należałoby uznać, że jest ona bardzo dobrze przemyślaną i napisaną rozprawą naukową o wielkiej doniosłości praktycznej.

W warstwie naukowej na uwagę i uznanie zasługują co najmniej dwie kwestie. Po pierwsze, to szeroka i pogłębiona analiza rozwiązań obcych (przede wszystkim niemieckich), mogących stanowić doskonały punkt odniesienia do poszukiwań optymalnych rozwiązań prawnych w naszym systemie. Po drugie, w pracy podjęto udaną próbę uporządkowania istotnych pojęć (czynność zastępowalna i na tym tle czynność niezastępowalna) i zaprezentowano kompleksową definicję samej czynności niezastępowalnej.

Dla praktyków szczególnie cenną wiedzę zawiera rozdział 2, który stanowi szczegółową prezentację egzekwowania czynności niezastępowalnych polegających na przywróceniu pracownika do pracy, egzekwowaniu obowiązku złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie oraz odnośnie do czynności polegających na sporządzeniu i wydaniu dokumentu związanego ze złożeniem oświadczenia wiedzy dłużnika (na przykładzie świadectwa pracy).

Recenzowana monografia to bardzo udana i stojąca na wysokim poziomie merytorycznym analiza trudnego, ale ważnego zagadnienia teoretycznego z zakresu egzekucji sądowej. Jest to praca niewątpliwie rzetelna, oparta na solidnym fundamencie w postaci analizy historycznej i prawnoporównawczej. Publikacja stanowić będzie lekturę obowiązkową dla każdego, kto zajmuje się egzekucją sądową, a na płaszczyźnie naukowej będzie to istotny głos w dyskusji nad optymalnym kształtem egzekucji sądowej w Polsce.

Z recenzji dr. hab. Andrzeja Jarochy, prof. UAM